منبت كه از صندوق منبت روى قبر باقى مانده و كتيبه‌اى كه با تاريخ 999 ه . ق موجود است ، بنا و الحاقات جانبى آن متعلق به دوران صفوى است . تعمير اين بقعه به شهادت سبك بنا و اخبار به دست آمده از محل ثلث بانوى نيكو كار صفوى ، شاه بيگم دختر شاه اسماعيل صفوى است كه در سال 969 ه . ق وفات يافت و جسد او را حسب و صيتش از قزوين به قم نقل داده و در جوار حضرت معصومه دخت امام موسى كاظم ( ع ) به خاك سپردند . اين بنا در سال 970 ه . ق از سوى برادر و وصى او شاه طهماسب صفوى ساخته شد . قاعده بقعه از خارج به صورت هشت ضلعى مختلف الاضلاع با مصالح سنگ و گچ است كه هنگام تعمير ، در صورت آن تغييراتى داده شده است . بنا از داخل به شكل مربع متساوى به عرض پنج و ارتفاع هشت متر با پوشش سيمانى و جدار رنگى فاقد تزيينات هنرى است . در هر ضلع آن ، شاه‌نشينى به عرض دو و پنجاه سانتى متر تعبيه شده كه از آن ، درى به خارج گشوده مىشود و در جلوى هر درى تالارى قرار دارد . به جز درِ جنوبى كه به كوه محدود مىشود ، الباقى درها بسته شده است . در چهار گوشه بقعه نيم‌طاقى بالا آورده و طرح بنا را به هشت ضلعى و سپس با كمك رسمىبندى به فلكه‌اى تبديل كرده و پاطاق پوشش عرق چينى را بر آن زده‌اند . بر فراز بقعه ،